كه از راه زهد و عبادت و تقوى او را معرفتى حاصل شود كه بالاتر باشد از معرفت اهل نظر و فكر و تعلم . و بالجمله همچنانكه قومى از حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - مسايل دينيه فرا مىگرفته‌اند ، و تحصيل علم احكام شرع مىنموده‌اند جهت رسانيدن آن به ذوى الحاجات ، همچنين قومى در صفّه مسجد نشسته خود را بر ذكر حق و مراقبه باطن بسته بكارى ديگر نمىپرداختند ، و ايشان را اصحاب صفه مىگفتند و در شأن ايشان اين آيه نازل شد كه « لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ » « 1 » يعنى مالى را كه مىخواهيد در راه خدا صرف كنيد به درويشان بدهيد كه خود را حبس كرده‌اند در راه حق عز و جل ، و به عبادت او مشغول مىباشند ، و به تحصيل معاش نمىپردازند ، و اين آيه نيز در شأن ايشان آمده « وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ » « 2 » . يعنى از پيش خود دور مكن آن جماعتى را كه مىخوانند پروردگار خود را هر صبح و شام ، قرب او را مىجويند و رضاى او را مىطلبند ، نه تو را با حساب ايشان كار و نه ايشان را با حساب تو كار است ، پس به سبب راندن ايشان از جمله ستمكاران خواهى بود . و آيات ديگر نيز در شأن ايشان آمده . بنابراين مقدمات بايد كه هر كه از اهل اسلام بر جاده شرع سلوك نموده ، ملتزم اصول خمسه ايمانيه و فروع خمسه اركانيه باشد ، با ديگرى كه شريك او باشد در اين امر مخاصمه و مجادله نكند ، و متوجه طعن و لعن نشود ، مگر آنكه كفرى صريح و بدعتى فضيح از او

--> ( 1 ) - بقره / 273 . ( 2 ) - انعام / 52 .